چه افسون اینقدرها دارد از قرب دلت غافل

تو شیطانی کجا درکلبه درویش می آیی

در اهل مزبله گند حدث تاثیرها دارد

خباثت پیشه کن دنیاست آخر پیش می آیی

که منزل در بغل گم کرده دوراندیش می آیی

به عریانی سر یک رشته دامانت نمی گیرد

جنون کن گر برون از عالم تشویش می آیی