ذره تا مهر به آرایش هم می آیی

چشم تا بسته ای ، آفاق سواد مژه است

صد شق خامه ز یک نقطه بهم می آیی

چینت از دامن آرام به هر جا گل کرد

انتظار تو به هر رهگذرم دارد فرش

هر کجا پای نهی پا به سرم می آ یی

کم آرایش تسلیم نگیری زنهار