به رنگی ناتوانم در تمنای میان او

دل افسرده ام مهریست بر طومار گیسویی

دماغ آشفتگان را مهره سودا اثر دارد

برای زلف سازید از دلم تعویذ بازویی

که گرداند عیان مانند تصویرم سر مویی

محال است آنچه می خواهم ، خیالست اینکه می بینم

مقابل کرده اند آیینه من با پریرویی