ختن فکری که بندد آشیان در حلقه مویی

بهار آن دل که خون گردد به سودای گل رویی

سحر آهی که جوشد با هوای سیر گلزاری

گهر اشکی که غلتد در غبار حسرت کویی

ز پای مور تا بال مگس صد بار سنجیدم