تلاش دست از ترک تعلق می شود ظاهر

گل اندام سمن بویی ، چمن رنگ شرر خویی

سر سوداپرست ، آوارگی تا کی کشد یارب

گرفتم بالشی دیگر ندارم ، کنج زانویی

ز دنیا نیست دل برداشتن بی زور بازویی

ز درد مطلب نایاب بر خود می تپد هرکس

جهان گردی ست توفان برده جولان آهویی