ای مرکز جمعیت پرگار حقیقت

رنگی که نداری عرقی کن که بشویی

فهمی به کتاب لغز وهم نداری

آن روزکه پرسند چه چیزی ، تو چه گویی

گر از همه سو جمع کنی دل ، همه سویی

بیدل من و ما از تو ببالد، چه خیال است

هر چند تو او نیستی ، آخر نه از اویی