هزار سال ره اینجا نیاز یک قدم است

هنوز آب نه ای از حیا چه می جویی

به دام گاه جسد پرفشانی انفاس

اشاره ای ست کزین تنگنا چه می جویی

زخود برآی زفکر رسا چه می جویی

زبان حیرت آیینه این نوا دارد

که ای جنون زده خود را ز ما چه می جویی