هان زلف بر این صید مکش کاین دل عرفی ست

تاوان صراحی که شکستیم ز خم گیر

خاکستر پروانه طلبکار سموم است

آخر که تو را گفت که آهوی حرم گیر

ای باد مسیحی ره گلزار ارم گیر