عرفی اندیشه مرنچان چو تو نتوانی دید

شکوه ای پیش کسی از من ناشاد ببر

بهتر از شرم گناه است نبخشیدن جرم

تو مرا عفو مکن، جرم من از یاد ببر

که همان شعر تر و نام تر از یاد ببر