قدم چون رنجه فرمودی به بالینم، مرو در دم

گلستان جمالش تازه دارد شبنمی دیگر

شهید غمزه او نیستم، حسرت به تیغم زد

بهل ای همدم این شیون، به پا کن ماتمی دیگر

به غایت مشرفم بر مرگ، بنشین یک دمی دیگر

مشو ایمن گرت بر مسند جم دهر بنشاند

که هر دو روز گردد مسند آرای غمی دیگر