مست خونی بر دهان خنده ناک ما بریز

از رهش ما را چه می سنجی، مروت را بسنج

آبروی دشنه نازی به خاک ما بریز

ارغوان زار حیا شد پایمال زعفران

بر لب سیراب عرفی ریختی صد چشمه زهر

جرعه ای هم بر درون چاک چاگ ما بریز