می جوید از دلم غم عشقت نشان هنوز

ای عالم فراغ، مروت، که هست زان

جان های زخم خورده ز پی دوان هنوز

خاکم به باد رفت سراسیمه هر طرف

از تیر کاری تو به خون می تپد دلم

افکنده غمزه تو به بازو کمان هنوز

تابوت من روان شد و بهر وداع او