جان گریه ناک مانده از آن آستان هنوز

از تیر کاری تو به خون می تپد دلم

افکنده غمزه تو به بازو کمان هنوز

تابوت من روان شد و بهر وداع او

عرفی اگر چه خفت به خلوت سرای خاک

بندد رهم ز خوی تو راه فغان هنوز