ز یاد غمزه او می شوی فگار هنوز

فروگرفت در و بام دیده را حیرت

نگشته گرم نگاه به روی یار هنوز

شوم فدای تو ای دل، که جمله خوبی، لیک

خزان گرفت گلستان عیش را، عرفی

ندیده خرمی فصل نو بهار هنوز