حرف مسندگاه جم، عرفی، میاور بر زبان

رو به هم تازند، نی دست است و نی دامن هنوز

در بهاران می وزد باد نشاط و دهر را

یک گلی زین باغ نشکفته است در گلشن هنوز

با چنان مستی که می داند ره گلخن هنوز