عشوه اش طنزکنان گفته بیندیش، مکوش

همه سرمایه سودای دل خام طمع

همه نقصان متاع من اسلام فروش

غمزه اش گرم عنان گشته که بگریز، مایست

غمزه شوخ در انداخته با نرگس مست

موجه طعنه برانگیخته از چشمه نوش

گفت ای عهد شکن صومعه به بود ز دیر