نغمه عود کمی داشت ازین ذکر و خروش

غمزه شوخ در انداخته با نرگس مست

موجه طعنه برانگیخته از چشمه نوش

گفت ای عهد شکن صومعه به بود ز دیر

توبه از باده و بربستن چشم از رخ من

ترک زنار و برافکندن سجاده به دوش

ننگ بادت که نه ایمانت حلال است و نه کفر