هان بگیر این قدح، ای توبه شکن، زود بنوش

جز دل سوخته را، صوفی افسرده، دل است

در خم طره ما باز فشاندی از جوش

باز از توبه شکن، عهد ز ما، خود نه رواست

توبه اول اگر زود شکستی رستی

ور نه خود ریشه دواند به دل بیهده کوش

بگرفتم ز وی آن جام که نوشم بادا