شمیم زلف عنبربوی فرخ

دوتا شد قامتم همچون کمانی

ز غم پیوسته چون ابروی فرخ

نسیم مشک تاتاری خجل کرد

اگر میل دل هر کس به جایست

بود میل دل من سوی فرخ

غلام همت آنم که باشد