مستانه پی سوختن جان و دل آمد

کو راز من غمزده یک چند نهان باش

می آید و می بارد ازو ناز و تعافل

ای دیده امید به حسرت نگران باش

ای دل همه طاقت شو و ای تن همه جان باش

عرفی مشو آزرده هنوز اول صلح است

گو عشوه همان، غمزه همان، ناز همان باش