عرفی آن تر دامنی دارد که هنگام عذاب

سر به دنبال تو دارد، تا بود جان در تنش

خلوتی کز نور شمع ما به حسن اندوده شد

کوتهی دارد کمند آفتاب از روزنش

آتش دوزخ بمیرد گر فشاری دامنش