تا دگر جای به دل ها نکند از غیرت

تو هم این لطف بکن تا بکشم منت خویش

کشته ناز کحا، کشته شمشیر کجا

چون ننازند شهیدان تو بر حالت خویش

یا رب آگاه شود درد تو از لذت خویش

نه ز مهر آمدی ام بر سر بالین، دم نزع

حیف باشد که گذاری به دلم حسرت خویش