این باغچه پرورده برق است گیاهش

شاید که به آلایش دامانش نگیرند

مستی که به دامن نگرد طرف کلاهش

از جور فلک داغ نگردد دل عشاق

سهل است که از ناصیه اش نور بتابد

عرفی که در عشق بود ناصیه گاهش