این بخت که افسانه عشق تو شنیدست

از بس که بود جان، دم رفتن نگرانش

هر گام اجل می کشد از رحم عنانش

در شور قیامت بود این خواب گرانش

دل مسند شاهی است که صد دلبر کنعان

در مملکت حسن بود دست نشانش