نشاط فارغ و اندوه عاشق است شراب

وگر نه تلخی غم بشکند ز خواب چه حظ

سبوی دردکشان محتسب شکست، ولی

اگر دلی نخراشد ز احتساب چه حظ

اگر ملال نیفزاید از شراب چه حظ

مگو که گوش به واعظ نمی کند عرفی

ندیم میکده را از شب عذاب چه حظ