میرم به تلخی غم، نازم به مشرب عشق

غم می گزد لب من، من می گزم لب عشق

دانای شهر و ده کیست، کاز طنز ما نرنجد

خندند بر فلاتون، طفلان مکتب عشق

داروی صحت عشق در حکمت ازل نیست