عرفی به یک دو جرعه خون، بیخودی نمود

ترسم غمی عنان تو گیرد به بوی دل

تا چند عمر در غم و اندیشه بگذرد

برداشتیم دست غم از زیر و روی دل

هرگز نخورده بود شراب سبوی دل