کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 14

پوز روزی بدیگش اندر کرد

شاعرنصرالله منشی

اثربخش ۳ - ملک گفت: از جانبین ابتدا و جوانی رفت فاکنون نه ما را بر تو کراهیت یمتوجهست ونه ترا از ما آزاری باقی، قول ما باور دار و بیهوده مفارقت جان گداز اختیار مکن. و بدان که من انتقام وتشفی را از معایب روزگار مردان شمرم و هرگز از روزگار خویش دران مبالغت روا نبینم. ...

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

11
دلش آتش گرفت و سوخت جگر
#
12
که نیازی چنو نداشت دگر
#
13
از قضا گاو زالک از پی خورد
#
14
پوز روزی بدیگش اندر کرد
انتخاب‌شده
15
ماند چون پای مقعد اندر ریگ
#
16
آن سر مرده ریگش اندر دیگ
#
17
گاو مانند دیوی از دوزخ
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 14 از «بخش ۳ - ملک گفت: از جانبین ابتدا و جوانی رفت فاکنون نه ما را بر تو کراهیت یمتوجهست ونه ترا از ما آزاری باقی، قول ما باور دار و بیهوده مفارقت جان گداز اختیار مکن. و بدان که من انتقام وتشفی را از معایب روزگار مردان شمرم و هرگز از روزگار خویش دران مبالغت روا نبینم. ...» است.