مصرع دوم · شماره 12
رنگ کافور و مشک لیل و نهار!
شاعرنصرالله منشیدر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 9
چند از این باد خاک و آتش و آب
# - 10
وز دی و تیر وز تموز و بهار؟
# - 11
بس که نامرد و خشک مغزت کرد
# - 12
رنگ کافور و مشک لیل و نهار!
انتخابشده - 13
برگذر زین سرای غرچه فریب
# - 14
درگذر زین رباط مردم خوار!
# - 15
اینست داستان متهور بدکردار که جهانیان را مسخر عذاب خود دارد و از وخامت عواقب آن نیندیشد تا بمانند آن مبتلا گردد، آنگاه وجه صواب و طریق رشاد اندران بشناسد، چنانکه شیر دل از خون خوردن و خون ریختن بر نداشت تا هر دو جگر گوشه خود را بیک صفقه بر روی زمین پوست باز کرده ندید، و چون این تجربت حاصل آمد از این عالم غدار اعراض نمود و بیش بنمایش بی اصل او التفات جایز نشمرد و گفت:
#