نثر · شماره 1

رای گفت: شنودم مثل اصطناع ملوک و احتیاط واجب دیدن در آنچه تا بدگوهر نادان را استیلا نیفتد، که قدر تربیت نداند و شکر اصطناع نگزارد. اکنون بازگوید که چون کریم عاقل و زیرک واقف بسته بند بلا و خسته زخم عنا می باشد. و لئیم غافل و ابله جاهل در ظل نعمت و پناه غبطت روزگار می گذارد، نه این را عقل و کیاست دست گیرد و نه آن را حماقت و جهل درآرد.