چه باشد؟ آه! اگر یک باره بر چشمم نهی پا را

ز روی مهر اگر روزی ببینی یک دو شیدا ر

به ما هم گوشه چشمی، که شیدا کرده ای ما را

به هر جا پا نهی آن جا نهم صد بار چشم خود

مرا گر در تمنای تو آید صد بلا بر سر

ز سر بیرون نخواهم کرد هرگز این تمنا را

چو در بازار حسن از یک طرف پیدا شدی، ناگه