هم تو خود فرما که: چونی، تا چنان گویم تو را

جان خوشست، اما نمی خواهم که: جان گویم تو را

خواهم از جان خوش تری باشد، که آن گویم تو را

من چه گویم که آنچنان باشد که حد حسن توست؟

جان من، با آن که خاص از بهر کشتن آمدی

ساعتی بنشین، که عمر جاودان گویم تو را

تا رقیبان را نبینم خوش دل از غم های خویش