زان دو لب هست تمنای هلالی سخنی

هر دم از خون دل آغشته مکن جایش را

هیچ کس دل به خریداری یاری ندهد

که به هم بر نزند حسن تو سودایش را

کاش، گویی که: برآرند تمنایش را