عجب خاری خلید از نو گلی در سینه ریشم!

به روز غم، سگش خواهم، که پرسد خاکساران را

که یاران در چنین روزی به کار آیند یاران را

که برد از خاطر من خار خار گل عذاران را

ز ناز امروز با اغیار خندان می رود آن گل

دریغا! تازه خواهد کرد داغ دل فگاران را