که به مقصود دل خویش رسیدی از ما

کام جان راست به بازار غمت صد تلخی

که به یک عشوه شیرین نخریدی از ما

بود مقصود تو آزردن ما، شکر خدا

اینک این جان ستم دیده که می خواست دلت

اینک آن دل که به جان می طلبیدی از ما

ما به مهرت، چو هلالی، دل و جان را بستیم