ز عزت دگران بهترست خواری ما

بسی چو ابر بهاران گریستیم و هنوز

گلی نرست ز باغ امید واری ما

به چشم چون تو عزیزی شدیم خوار ولی

غبار کوی تو ما را ز چهره دور مباد

که با تو می کند اظهار خاکساری ما

ز حال زار هلالی شبی یاد کنم