نیست گردد یا رب از پیشت رقیب

ای که گویی که چونی و حال تو چیست

من غریب و حال من باشد غریب

تا رقیب هست ما را قدر نیست

زار می نالد هلالی بی رخت

آن چنان کز حسرت گل عندلیب