که جان آمد درو، یعنی عبیدالله خان آمد

خراسان سینه روی زمین از بهر آن آمد

زهی خان همایون فر که بر فرق همایونش

پر و بال همای دولت او سایبان آمد

شهنشاه فلک مسند، که بهر خواب امن او