ملک بر گوشه ایوان کیوان پاسبان آمد

زهی خان همایون فر که بر فرق همایونش

پر و بال همای دولت او سایبان آمد

شهنشاه فلک مسند، که بهر خواب امن او

قوی دستی که در میدان همت پنجه رستم

به پیش او فرسوده مشتی استخوان آمد

سمند تند زرین نعل او خورشید را ماند