که از مشرق به مغرب رفت و یک شب در میان آمد

قوی دستی که در میدان همت پنجه رستم

به پیش او فرسوده مشتی استخوان آمد

سمند تند زرین نعل او خورشید را ماند

مگر از سنگ رعدست آهن پیکان خون ریزش؟

که از جا چون برخاست بر دشمن گران آمد

قران کردند ماه و مشتری در طالع سعدش