بازی مکن که پیشت، در خون و خاک غلتم

الا دمی که سازم در گردنت حمایل

ای من سگ خیالت، آن جا که اوست هرگز

نه حاجب ست مانع، نه پرده دار حایل

نه مرده و نه زنده، چون مرغ نیم بسمل

گر بر زلال حیوان ریزد حمیم قهرت

آن آب زندگی را سازد چو زهر قاتل