تیغ زبان تیز کرد، گرم شد اندر سخن

شمع فلک را نشاند شعشعه آفتاب

شعله در انجم فگند مشعل آن انجمن

ارقم طاق فلک شمع جهان تاب را

شعبده باز سپهر ز آتش پنهان مهر

بر صفت اژدها ریخت شرر از دهن

خاتم زرینه داد دست سلیمان پناه