شمع صفت سوختم مردم از این سوختن

نفس دغل از درون گام نه و دام نه

دیو دنی از برون راهزن و چاه کن

رشته جان تاب زد، آتش دل سرکشید

برفگنم جامه را در شکنم خامه را

ختم کنم بر دعا مهر نهم بر دهن

ظل شما بسته ام نور شما برده ام