ز حجره داد به من صد شتر عقیق یمن

ز دیده زد شتر تو قدم به حجره دل

کزان لبان شتر حجره مراست لبن

سرشک لعل که زد شترت به حجره چشم

به حجره بس که دلم بر شتر زند آتش

شتر به حجله نماید، چو شعله در گلخن

به حجره هیمه ندارم جز استخوان شتر