که زیر تیغ تو هر دم سری دگر دارد

چو خامه در ره فرمان او سر طاعت

نهاده ایم مگر او به تیغ بردارد

کسی به وصل تو چون شمع یافت پروانه

به پای بوس تو دست کسی رسید که او

چو آستانه بدین در همیشه سر دارد

ز زهد خشک ملولم کجاست باده ناب