شاهد پرده نشینی ست که با روی چو ماه

سیم گون ست ولی جامه ز آهن دارد

بته پیرهن آل عجب شاخ گلی ست!

که ازو خانه ما زینت گلشن دارد

در درون ست و برون را همه روشن دارد

گاهی از آتش دل شعله فتد در جیبش

گاهی از باد صبا چاک به دامن دارد