چه سبب بود که با این همه بیداری من

مونس جان من آن دلبر خونین جگران

چون چراغ نظر افروختم از شمع رخش

گفتم ای چشم و چراغ همه صاحب نظران

دیده در خواب شد امشب به جمالت نگران

گفت این دولت بیدار از آن ست که تو

بسته ای چشم خود امشب ز خیال دگران