سر درس عشق دارد دل دردمند حافظ

که بسوختیم و از ما بت ما فراغ دارد

سزدم چو ابر بهمن که بر این چمن بگریم

طرب آشیان بلبل بنگر که زاغ دارد

که نه خاطر تماشا نه هوای باغ دارد