ورق نانوشته می خوانی

نی ابد واقف از نهایت تو

از ازل تا ابد سفید و سیاه

همه بر سر وحدت تو گواه

سخن ناشنیده می دانی

پیش تو طایران قدوسی

بهر یک دانه در زمین بوسی