از تو غیر از کرم نمی شاید

کشتی من ز موج بیرون بر

همچو نوحش بر اوج گردون بر

گر ز من جز گنه نمی آید

گرچه لب تشنه ام فتاده به خاک

چون تو را بحر لطف هست چه باک؟